تبليغاتX
هوای گریه
هوای گریه

ای ...

سلام دوستان گلم امروز می خواهم بعد از مدتها که زحمت اپ کردنو سمیه جان می کشید می خواهم بعد مدتها و شعر قشنگ بهار سمیه جان یه شعر از خودم با نام ای ... بزارم که امیدوارم خوشتون بیاد .

منتظر نظرات گرمتون هستیم .

ای ...

ای ناله محبوس غزلها این کیست

                                                              در قلب من است و همه جا اینجا نیست

با عشق به سوی دل ما می اید

                                                              هر لحظه بخواهی به خدا می اید

ما چشم براهیم چرا تنهاییم ؟

                                                               عاشق شده ایم و همه ناپیداییم

در قعر دل برکه خوش تصویری

                                                               می رفت دلم با نخ ماهیگیری

می رفت دلم هم اواز شود با دریا

                                                                می رفت که همراز شود با دریا

افسوس که در ماندن و رفتن ماندم

                                                                با بغض سرود دل خود را خواندم

افسوس که شمشیر زدم نخها را

                                                                با گریه سرودم سخن دریا را

دیگر به کجا کوچ کنم یاری نیست

                                                                بهتر زوفا هیچ وفاداری نیست

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 2:23 توسط اشکان |

بهار

سلام دوستان سال نو همگی مبارک امیدوارم این سال سالی پر از موفقیت برای همه ی شما عزیزان باشه

از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهار

                                                                چون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار

با کمال آشنایی میرسد بیگانه وار

                                                                گوییا بویی از آن نا آشنا دارد بهار

گوش گل از شبنم غفلت گران گردیده است

                                                                 ور نه در هر پرده ای چندین نوا دارد بهار

گر چه گوهر می فشاند در کنار خار و خس

                                                                جبهه ای دائم تر از شرم سخا دارد بهار

خاکیان را از شکر خواب عدم بیدار کرد

                                                                سر خط جان بخشی از صبح جزا دارد بهار

درد و صاف عالم امکان به هم آمیخته است

                                                               آب ها ناصاف باشد چون صفا دارد بهار

                     

نوشته شده در یکشنبه یازدهم فروردین 1387ساعت 9:36 توسط اشکان |

اشک شبونه

میخوام که زیر بارون گریه کنم شبونه

                                                      شعراتو من بخونم شعرای عاشقونه

میخوام که مخفی کنم اشکامو از ستاره

                                                      چون که اونم میدونم عشق چشاتو داره

شعر چشاتو از دل بازم دارم میخونم

                                                      منتظر نگاه مهربونت میمونم

امشب من و آسمون عهد دوباره داریم

                                                      تا طلوع فردا با همدیگه بباریم

برای دیدن تو چشام نداره صبری

                                                     کاش که آسمون چشات نباشه ابری

نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 22:17 توسط سمیه |

سفر

یه جاده تا نهایت یه کوله بار رو دوشم

                                                         خواستم سفر کنم من خواستم که از تو دور شم

رفتم که از خاطرم محو بشه بی وفاییت

                                                         شکستن قلبم و روز تلخ جداییت

تو جاده چشم مستت همیشه بود به یادم

                                                         حتی نشد یه لحظه بری تو از خیالم

سفر فایده نداره اینو چه دیر فهمیدم

                                                         دیگه تو بیراهه ها گمشده ای اسیرم

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386ساعت 1:37 توسط سمیه |

قسم

قسم خورده بودی که با هم بمانیم

                                                              و هرگز حدیث جدایی نخوانیم

قسم خورده بودی که در این زمانه

                                                              شب و روز قدر صداقت بدانیم

قسم های ما ساده و بی ریا بود

                                                              دل پاکمان از دورنگی جدا بود

بیا باز در روزگار غریب جدایی

                                                              به عهد و به پیمان دیرینه بمانیم

نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 14:41 توسط اشکان |

اخرین شعر من " فراق یار "

سلام بر دوستان عزیز امشب که الان دقیقا ساعت ۱۲:۲۲ بامداد هست می خواهم یکی از شعرای جدیدمو براتون بزارم امیدوارم خوشتون بیاد .

منتظر نظرات گرمتون هستیم  .

اگر که با تو بیابم مجال گفت و شنفت

                                                              شکایت دل شیدای خویش خواهم گفت

چو این مجال میسر نمی شود ناچار

                                                              به عکس روی تو گویم حدیث راز نهفت

به خواب هم نتوانمت بینم هیهات

                                                              که من در اتش حرمان نمی توانم خفت

از ان نهال که از خون دیده شد سراب

                                                              به جز شقایق حیرت دگر گلی نشکفت

دل بلاکش من در شکنج ان سر زلف

                                                             فتاده طاق زشادی نشسته باغم جفت

فدای همت شیرین قلندری که زمهر

                                                             غبار غم ز ضریح دل شهیدم رفت

من ان نیم که نتوانم سرود قصه شوق

                                                             نه هر که شیشه تراشید گوهر تواند سفت

در این مقام چه خوش گفت خواجه شیراز

                                                             فراق یار نه ان می کند که بتوان گفت

نوشته شده در یکشنبه پنجم اسفند 1386ساعت 0:29 توسط اشکان |

انتظار

امشب زیر بارون به یاد تو شکستم

                                           هنوز به انتظار برگشتنت نشستم

یاد شبی می افتم که از پیشم تو رفتی

                                       هوای قلب من سرد هوای کوچه برفی

گفتی بهار دیگه برمیگردی دوباره

                                       امشب آخرین شب از شبهای بهاره

بعد تو قلبم بدون تنهاترین تنهاست

                                      رنگ شادی نداره چون که اسیر غمهاست

با رفتن این بهار وقتی که شب میره

                                     یه عاشق شکسته چشم انتظار میمیره

نوشته شده در جمعه سوم اسفند 1386ساعت 0:25 توسط سمیه |

فاصله

تو جاده زیر بارون دستم تو دستت

                                                    گم شد میون بارون اشکای چشم مستت

نشد بگی رازتو غرور اجازه نداد

                                                    منم چیزی نگفتم راحت بردمت از یاد

فاصله ما دوتا سکوت بود و تردید

                                                      سکوت و نشکستیم وقتی بارون می بارید

به اخر جاده نه رسیدیم به دو راهی

                                                       جدا شدن دستامون تو شب تو اون سیاهی

نوشته شده در چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 12:1 توسط سمیه |

غوغای عارفانه

سلام بر دوستان عزیز و ارجمند  .

عزیزان این بلاگ حرفهای دل من حقیر و سمیه جون هست ...... عزیزان من بیشتر دلم می خواست اولین اپ متعلق به سمیه جون باشه ولی نشد برای همین من اولین اپو کردم امیدوارم خوشتون بیاد .

در ضمن یادم رفت اینو بگم منو سمیه جون سعی داریم که برای اپ کردن از شعرای خودمون استفاده کنیم .

غوغای عرفانه

اشکی عجیب گوشه چشمت نشسته است

                                                            آهی غریب آیینه ات را شکسته است

آسونتر از غروب غزلواره های سرخ

                                                           بالای بالهای تو در خون نشسته است

دیری است بی تغزل و فریاد مانده ای

                                                           گویی که هفت بند تو از هم گسسته است

 هر چد مثل زنجره ها حرف می زنی

                                                           بغض میان حنجره ات ریشه بسته است

آشوب اسمان و زمین در نگاه توست

                                                           غوغای عارفانه چشمت خجسته است

دیشب درخت عاطفه ها شاخه شاخه سوخت

                                                           امشب پرنده های غزل دسته دسته است 

                                                         

نوشته شده در جمعه بیست و ششم بهمن 1386ساعت 15:7 توسط اشکان |
درباره وبلاگ

نويسندگان
اشکان
سمیه
لوگوي دوستان


امکانات