اشک شبونه

میخوام که زیر بارون گریه کنم شبونه

                                                      شعراتو من بخونم شعرای عاشقونه

میخوام که مخفی کنم اشکامو از ستاره

                                                      چون که اونم میدونم عشق چشاتو داره

شعر چشاتو از دل بازم دارم میخونم

                                                      منتظر نگاه مهربونت میمونم

امشب من و آسمون عهد دوباره داریم

                                                      تا طلوع فردا با همدیگه بباریم

برای دیدن تو چشام نداره صبری

                                                     کاش که آسمون چشات نباشه ابری

سفر

یه جاده تا نهایت یه کوله بار رو دوشم

                                                         خواستم سفر کنم من خواستم که از تو دور شم

رفتم که از خاطرم محو بشه بی وفاییت

                                                         شکستن قلبم و روز تلخ جداییت

تو جاده چشم مستت همیشه بود به یادم

                                                         حتی نشد یه لحظه بری تو از خیالم

سفر فایده نداره اینو چه دیر فهمیدم

                                                         دیگه تو بیراهه ها گمشده ای اسیرم

قسم

قسم خورده بودی که با هم بمانیم

                                                              و هرگز حدیث جدایی نخوانیم

قسم خورده بودی که در این زمانه

                                                              شب و روز قدر صداقت بدانیم

قسم های ما ساده و بی ریا بود

                                                              دل پاکمان از دورنگی جدا بود

بیا باز در روزگار غریب جدایی

                                                              به عهد و به پیمان دیرینه بمانیم

اخرین شعر من " فراق یار "

سلام بر دوستان عزیز امشب که الان دقیقا ساعت ۱۲:۲۲ بامداد هست می خواهم یکی از شعرای جدیدمو براتون بزارم امیدوارم خوشتون بیاد .

منتظر نظرات گرمتون هستیم  .

اگر که با تو بیابم مجال گفت و شنفت

                                                              شکایت دل شیدای خویش خواهم گفت

چو این مجال میسر نمی شود ناچار

                                                              به عکس روی تو گویم حدیث راز نهفت

به خواب هم نتوانمت بینم هیهات

                                                              که من در اتش حرمان نمی توانم خفت

از ان نهال که از خون دیده شد سراب

                                                              به جز شقایق حیرت دگر گلی نشکفت

دل بلاکش من در شکنج ان سر زلف

                                                             فتاده طاق زشادی نشسته باغم جفت

فدای همت شیرین قلندری که زمهر

                                                             غبار غم ز ضریح دل شهیدم رفت

من ان نیم که نتوانم سرود قصه شوق

                                                             نه هر که شیشه تراشید گوهر تواند سفت

در این مقام چه خوش گفت خواجه شیراز

                                                             فراق یار نه ان می کند که بتوان گفت

انتظار

امشب زیر بارون به یاد تو شکستم

                                           هنوز به انتظار برگشتنت نشستم

یاد شبی می افتم که از پیشم تو رفتی

                                       هوای قلب من سرد هوای کوچه برفی

گفتی بهار دیگه برمیگردی دوباره

                                       امشب آخرین شب از شبهای بهاره

بعد تو قلبم بدون تنهاترین تنهاست

                                      رنگ شادی نداره چون که اسیر غمهاست

با رفتن این بهار وقتی که شب میره

                                     یه عاشق شکسته چشم انتظار میمیره

فاصله

تو جاده زیر بارون دستم تو دستت

                                                    گم شد میون بارون اشکای چشم مستت

نشد بگی رازتو غرور اجازه نداد

                                                    منم چیزی نگفتم راحت بردمت از یاد

فاصله ما دوتا سکوت بود و تردید

                                                      سکوت و نشکستیم وقتی بارون می بارید

به اخر جاده نه رسیدیم به دو راهی

                                                       جدا شدن دستامون تو شب تو اون سیاهی