ای ...

سلام دوستان گلم امروز می خواهم بعد از مدتها که زحمت اپ کردنو سمیه جان می کشید می خواهم بعد مدتها و شعر قشنگ بهار سمیه جان یه شعر از خودم با نام ای ... بزارم که امیدوارم خوشتون بیاد .

منتظر نظرات گرمتون هستیم .

ای ...

ای ناله محبوس غزلها این کیست

                                                              در قلب من است و همه جا اینجا نیست

با عشق به سوی دل ما می اید

                                                              هر لحظه بخواهی به خدا می اید

ما چشم براهیم چرا تنهاییم ؟

                                                               عاشق شده ایم و همه ناپیداییم

در قعر دل برکه خوش تصویری

                                                               می رفت دلم با نخ ماهیگیری

می رفت دلم هم اواز شود با دریا

                                                                می رفت که همراز شود با دریا

افسوس که در ماندن و رفتن ماندم

                                                                با بغض سرود دل خود را خواندم

افسوس که شمشیر زدم نخها را

                                                                با گریه سرودم سخن دریا را

دیگر به کجا کوچ کنم یاری نیست

                                                                بهتر زوفا هیچ وفاداری نیست

بهار

سلام دوستان سال نو همگی مبارک امیدوارم این سال سالی پر از موفقیت برای همه ی شما عزیزان باشه

از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهار

                                                                چون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار

با کمال آشنایی میرسد بیگانه وار

                                                                گوییا بویی از آن نا آشنا دارد بهار

گوش گل از شبنم غفلت گران گردیده است

                                                                 ور نه در هر پرده ای چندین نوا دارد بهار

گر چه گوهر می فشاند در کنار خار و خس

                                                                جبهه ای دائم تر از شرم سخا دارد بهار

خاکیان را از شکر خواب عدم بیدار کرد

                                                                سر خط جان بخشی از صبح جزا دارد بهار

درد و صاف عالم امکان به هم آمیخته است

                                                               آب ها ناصاف باشد چون صفا دارد بهار

قسم

قسم خورده بودی که با هم بمانیم

                                                              و هرگز حدیث جدایی نخوانیم

قسم خورده بودی که در این زمانه

                                                              شب و روز قدر صداقت بدانیم

قسم های ما ساده و بی ریا بود

                                                              دل پاکمان از دورنگی جدا بود

بیا باز در روزگار غریب جدایی

                                                              به عهد و به پیمان دیرینه بمانیم

اخرین شعر من " فراق یار "

سلام بر دوستان عزیز امشب که الان دقیقا ساعت ۱۲:۲۲ بامداد هست می خواهم یکی از شعرای جدیدمو براتون بزارم امیدوارم خوشتون بیاد .

منتظر نظرات گرمتون هستیم  .

اگر که با تو بیابم مجال گفت و شنفت

                                                              شکایت دل شیدای خویش خواهم گفت

چو این مجال میسر نمی شود ناچار

                                                              به عکس روی تو گویم حدیث راز نهفت

به خواب هم نتوانمت بینم هیهات

                                                              که من در اتش حرمان نمی توانم خفت

از ان نهال که از خون دیده شد سراب

                                                              به جز شقایق حیرت دگر گلی نشکفت

دل بلاکش من در شکنج ان سر زلف

                                                             فتاده طاق زشادی نشسته باغم جفت

فدای همت شیرین قلندری که زمهر

                                                             غبار غم ز ضریح دل شهیدم رفت

من ان نیم که نتوانم سرود قصه شوق

                                                             نه هر که شیشه تراشید گوهر تواند سفت

در این مقام چه خوش گفت خواجه شیراز

                                                             فراق یار نه ان می کند که بتوان گفت

غوغای عارفانه

سلام بر دوستان عزیز و ارجمند  .

عزیزان این بلاگ حرفهای دل من حقیر و سمیه جون هست ...... عزیزان من بیشتر دلم می خواست اولین اپ متعلق به سمیه جون باشه ولی نشد برای همین من اولین اپو کردم امیدوارم خوشتون بیاد .

در ضمن یادم رفت اینو بگم منو سمیه جون سعی داریم که برای اپ کردن از شعرای خودمون استفاده کنیم .

غوغای عرفانه

اشکی عجیب گوشه چشمت نشسته است

                                                            آهی غریب آیینه ات را شکسته است

آسونتر از غروب غزلواره های سرخ

                                                           بالای بالهای تو در خون نشسته است

دیری است بی تغزل و فریاد مانده ای

                                                           گویی که هفت بند تو از هم گسسته است

 هر چد مثل زنجره ها حرف می زنی

                                                           بغض میان حنجره ات ریشه بسته است

آشوب اسمان و زمین در نگاه توست

                                                           غوغای عارفانه چشمت خجسته است

دیشب درخت عاطفه ها شاخه شاخه سوخت

                                                           امشب پرنده های غزل دسته دسته است